Nasze propozycje
BG
ENG
DE
RU
PL
 
  Bułgaria
  Historia
  Informacja turystyczna
  Morze Czarne
  Dunaj i Region Podbałkański
  Góry Stara Płanina – Bałkan
  Witosza i Dolina Strumy
  Dolina Róż i Trakia
  Góry Riła i Pirin
  Góry Rodopy

  100 miejsc turystycznych
  Tracy
  Bułgarskie klasztory
  Zabytki
  Źródła wód mieralnych
  Wczasy na Wsi
  Turystyka Łowiecka i
  Wędkarska
  Turystyka Ekologiczna

  Sofia
  Warna
  Płowdiw
  Burgas

  Foto-album
  Mapa strony
  Informacje o nas
Smolian, Złatorgad
Pamporowo, Czepełare, Momcziłowcy, Rożen
Batak, Cygow chark, Rakitowo
Pesztera, Bracigowo, Kriczim, Perusztica, Wycza
Dewin, Äîńďŕň
Asenowgrad, Baczkowski i Arapowski monasteri
Trigrad, Bujnowo, Jagodina
Las Krzyży, Nareczen, Czudnite Mostowe

Perperikon (Hiperperakion, Perperakion) znajduje się we Wschodnich Rodopach, 15 km od miasta Kyrdrzali, na wzniesieniu skalnym o wys. 470 m. W pobliżu przepływa złotonośna rzeka Perperiszka, która uformowała 10-kilometrową żyzną dolinę. Przy jej ujściu do zalewu „Studen Kładenec” leży piękne uzdrowisko. Wzdłuż rzeki są znaleziska archeologiczne z różnych epok rozmieszczone wokół centrum - Perperikon. Archeologiczny kompleks składa się z dużej sanktuarium, święte miasto i twierdzę. Podobno był znany w starożytnej świątyni Dionizosa, których kapłańskiej rodziny były plemię trackie Besi.

Sanktuarium to idealne połączenie neolitu, otoczony ogromny mur twierdzy. Jest on chroniony Akropol, zbudowana z dużych bloków kamiennych, w najwyższej części wzgórza, a wyrzeźbione w skale pałac o powierzchni 10 000 ě2. Wokół nich uliczki w skał, budynków i świątyń. Nazwa twierdzy pochodzi od tracki bóg kamienia, Per. Następny okres spóźnia się z Kamień-Miedź (Eneolit) pod koniec V wieku pne. Tworzenie kompleksowych nadal w epoce brązu (XVIII-XII w. pne). Perperikon przechodzi swój pierwszy wielki boom w era cywilizacji mykeńskiej - Troy i Mykeny.

Liczne wyniki dają podstawy, by przypuszczać, że to właśnie tutaj znajdzie to, czego cały wiek w sanktuarium starożytnego Dionizosa. Podstawową informację zawierają pisma Herodota, opisujące wielką wyprawę cesarza persyjskiego – Kserksesa – przeciwko Grekom. Jedynym, które nie uleglo jego władzy było plemię Satrów, zamieszkałe w górach Rodopach. W swojej pracy "Żywoty 12 cezarów", rzymski historyk Swetoniusz opisuje przewidywania się ojciec pierwszego rzymskiego cesarza Augusta.

Czasów rzymskich jest okres świetności Perperikon ale pochodzących inwazji Gotów w drugiej połowie IV w., Perperikon został zdobyty i spalony. Ale miasto poruszonych w V wieku, Bizancjum wzmocnienia i stopniowo zaczął odzyskiwać swoje granice. Justyniana Wielkiego (527-565) wykonane kolosalnego budynku, odrestaurowanym starożytnych miast i fortec. Ściany Perperikon również naprawiony, zbudowano nowe. To jest chrześcijaństwo, bazylika została przekształcona w kościół, kościoły chrześcijańskie są rosnące w pobliżu.

W VI-VII wieku przybyli Słowianie i Bułgarów. Mają lewej kilku dziedzinach rysunki, które są związane z kultem bogini płodności Umay. Nazwa tego miejsca pochodzi z epoki bizantyńskiej. W 1082 r. imperator Bizancjum Aleksij Komnin przeprowadził ważną reformę systemu monetarnego. Od tego czasu była bita moneta zwana „perpera”, ze złota wydobytego i przetopionego właśnie na terenach Perperikonu. Stabilizacja bizantyjskiej twierdzy dostarczyć istotnych i ponownie w 1339 roku został wyznaczony jako biskupiej centrum, które pokazuje znaczenie średniowiecznego centrum. Na ruinach starożytnej świątyni wybudowano nowy kościół.

Wschodnie Rodopy zostały podbite przez państwo bułgarskie po powstaniu dowodzonym przez braci Asena i Petyra w 1185 r. W czasie wojen między carem Kałojanem i rycerzami Czwartej Wyprawy Krzyżowej (1205-1207) twierdza w górach była główną bazą Bułgarów. W 1246 r. do władzy doszedł małoletni Michaił Asen, a państwem kierowała jego matka Irina. Będąc córką imperatora Bizancjum, bez walk zdołała ona pozyskać dla Bułgarii ziemie na południu.

W 1254 r. dojrzały już car wyruszył na południe. Szybko zdołał podbić obszerne terytorium, niestety po latach Bułgarzy znów byli zmuszeni wycofać się na półmoc. W 1343 r. w wyniku pertraktacji car Iwan Aleksandyr przyłączył Wschodnie Rodopy. W Perperikonie panował namiestnik okręgu (archont). Do niego było skierowane pismo, pieczętowane złotą pieczęcią Iwana Aleksandra, jedyną, która ocalała przez wieki.

Po najeździe Turków twierdza była zrównana z ziemią. Ludność chrystiańska mieszkała u podnóża Perperikonu nadal, czego dowodem są rejestry tureckie z lat 1626/1627. Następująca kolonizacja turecka i przymusowe wysiedlanie miejscowej ludności zmieniło profil etniczny tego regionu, jednak nastąpiło to dopiero w XVIII – XIX w.








 
2005-2010 BgTourInfo © All Rights Reserved