Nasze propozycje
BG
ENG
DE
RU
PL
 
  Bułgaria
  Historia
  Informacja turystyczna
  Morze Czarne
  Dunaj i Region Podbałkański
  Góry Stara Płanina – Bałkan
  Witosza i Dolina Strumy
  Dolina Róż i Trakia
  Góry Riła i Pirin
  Góry Rodopy

  100 miejsc turystycznych
  Tracy
  Bułgarskie klasztory
  Zabytki
  Źródła wód mieralnych
  Wczasy na Wsi
  Turystyka Łowiecka i
  Wędkarska
  Turystyka Ekologiczna

  Sofia
  Warna
  Płowdiw
  Burgas

  Foto-album
  Mapa strony
  Informacje o nas
Sofia
Witosza
Kjustendił, Osogowo, Dupnica, Newestino
Bankia, Słiwnica
Sandanski
Pernik, Żleb rzekę Erma, Zemenski monaster

Perticz (28 000 mieszk.) leży u podnóża łańcucha górskiego Biełasica. Jego początki to osada tracka położona 10 km na północny-wschód od dzisiejszego miasta. W I w. przed Chr. Rzymianie podbili osadę i przekształcili ją w dobrze umocnione miasto – twierdzę „Petra”. W VI w. została ona zniszczona pożarem przez Słowian. Jej mieszkańcy osiedlili się u stóp gór Bełasica, na dzisiejszym miejscu. Petricz został przyłączony do państwa bułgarskiego w 837 r. po wojnie chana Persijana przeciwko Bizancjum i Powstaniu Słowian Strumskich.

Potem przez wiele wieków miasto było ważnym punktem strategicznym i obronnym. W czasach niewoli tureckiej było ono centrum regionalnym. W 1868 r. została zakończona budowa pierwszej cerkwi „Św Mikołaja”, a w 1873 r. została otwarta pierwsza bułgarska szkoła. Zgodnie z Berlina Traktatu (1878 r) Perticz pozostał w Turcji. W 1889 r. położono zręby organizacji niepodleglościowej WMRO (Macedońsko-Odryńska Org. Wyzwoleńcza). Petricz został wyzwolony w czasie Wojny Bałkańskiej 1912 r. Miasto ma muzeum historyczne. Pomnik Nieznanego Żołnierza powstał w pamięci tych, którzy zginęli na Bałkanach, bałkańskich i I wojny światowej.

Wieś Rupite w pobliżu wsi znajduje się wzgórze pochodzenia wulkanicznego zwane „Kożuch”. Rupi są znane także ze swych źródeł wody mineralnej o dużych właściwościach leczniczych, silnym ciśnieniu i o temp. ok. 71 îÑ. Tu był rzymskie miasto Petra. W średniowieczu powstała klasztoru "Św Pantelejmona". Obszar ten jest pod ochroną prawa. Oto idzie Via Aristotelis - jednym z dwóch głównych ścieżki migracji ptaków.

Znachorka „Babcia Wanga” i Kościół "Śweta Petka" - obszar Rupite już dawno uzyskał renomę jako miejsce, gdzie odbiera użytkowników popularnych bułgarskich proroka Wangelia Guszterowa - „Babcia Wanga” (1911-1996 r.). Wanga przeniósł się do życia, bo miejsce jest magiczne i czerpie z niego energii. W 1992 roku zbudowano kościół "Św Petka Bułgarska", błyskawicznie stała się miejscem pielgrzymek tysięcy ludzi najuboższych. Grób znachorki znajduje się w pobliżu kościoła. Miejsce jest urocze i przyciąga tysiące ludzi, nie tylko kraju, ale także za granicą. Cała okolica jest świętą przez ludzi.

Samuiłowa krepost - W 971 Bizancjum przejął Bułgaria Wschodnia. Samuił był jednym z czterech synów udzielnego władcy Zachodniej Bułgarii – komity Nikoły. Został wybrany władcą po śmierci prawowitego cara Romana w 997 r. Przez ponad 40 lat zdołał powstrzymać najazd Bizancjum na tereny Bułgarii. Jednak w 1014 r. imperator Wasili ponownie wyruszył na podbój ziem bułgarskich. Między łańcuchami wzniesień Bełasica i Ograżden wzniesiono umocnienia i rozpoczęła się długa i krwawa bitwa, efektem której było rozgromienie wojsk bułgarskich i wzięcie do niewoli 14 000 Bułgarów.

W tym samym czasie syn cara Samuiła – Gawraił Radomir pokonał inne oddziały bizantyńskie nad rz. Strumicą. Rozgniewany tym faktem imperator Wasilij rozkazał oślepić 14 000 jeńców bułgarskich. Dokonano tego w miejscowości, która do dzisaj nosi nazwę „oczicy wadiocz”. Tym wyjątkowo okrutnym aktem Wasili II zasłużył sobie miano „Bułgaroubijca”.

Oślepieni żołnierze zostali doprowadzeni do swojego cara w miejscowości Prespa. Gdy car Samuił zobaczył swe okrwawione wojsko, dostał zawału serca i po dwu dniach – 6.10.1014 r. – zmarł. Bułgaria została bez swego wodza i cara i po czterech latach całe jej terytorium zostało zajęte przez armię bizantyńską.






 
2005-2010 BgTourInfo © All Rights Reserved