Nasze propozycje
BG
ENG
DE
RU
PL
 
  Bułgaria
  Historia
  Informacja turystyczna
  Morze Czarne
  Dunaj i Region Podbałkański
  Góry Stara Płanina – Bałkan
  Witosza i Dolina Strumy
  Dolina Róż i Trakia
  Góry Riła i Pirin
  Góry Rodopy

  100 miejsc turystycznych
  Tracy
  Bułgarskie klasztory
  Zabytki
  Źródła wód mieralnych
  Wczasy na Wsi
  Turystyka Łowiecka i
  Wędkarska
  Turystyka Ekologiczna

  Sofia
  Warna
  Płowdiw
  Burgas

  Foto-album
  Mapa strony
  Informacje o nas
Sofia
Witosza
Kjustendił, Osogowo, Dupnica, Newestino
Bankia, Słiwnica
Sandanski
Pernik, Żleb rzekę Erma, Zemenski monaster

Sofia jest stolicą Bułgarii i ma 1 182 000 ludności. Leży na równinie Sofijskiej na wys. 550 m. n.p.m. Jest oddalona od granicy z Serbią (Kalotino) o 55 km, z Macedonią (Gjuszewo) – o 115 km, z Grecją (Kułata) – 180 km. Bułg.-turecka granica (Kapitan Andreewo) znajduje się 315 km od Sofii, a bułg.-rumuńska (koło Ruse) – 325 km. Sofię łączą drogi międzynarodowe i powietrzne z większością stolic europejskich, z Istambułem jak i ze stolicami Bliskiego Wschodu. Dewizą miasta jest „Rośnie, lecz nie starzeje się”.

Pierwsze ślady życia na tych terenach to pozostałości osady z neolitu. W VIII w. p. Chr. wokół źródeł wody mineralnej powstał gród tracki. Po opanowaniu go przez Rzymian otrzymał nazwę „Serdika” (miasto plemienia Serdów). W tym okresie gród stał się centrum prowincji Tracja Wewnętrzna. Ocalał mimo najazdów Hunów, Gotów i in. Od połowy VI w. miasto nosiło nazwę „Triadica” i było ważnym centrum administracyjnym Imperium Bizantyńskiego.

W 809 r. znalazło się w granicach państwa bułgarskiego i otrzymało słowiańską nazwę Sredec. W 1382 r. zostało podbite przez najeźdźcę tureckiego. Wtedy prawosławne cerkwie były zniszczone a na ich miejsce pobudowano tureckie meczety, łaźnie i inne budowle. Sofia została wyzwolona 4 stycznia 1878 r. i mianowana stolicą Bułgarii 4 kwietnia 1879 r.

Hotele w Miasto

Chram–pomnik "Św. Aleksander Newski" będący symbolem stolicy Bułgarii. Fundamenty budowli zostały położone w 1882 r., a budowę ukończono w 1912. Jest to nie tylko symbol Sofii, lecz i największa cerkiew na Płw. Bałkańskim. Zachowana jest w stylu neobizantyńskim – pięcionawowy budynek na planie krzyża. Ma okrągłą centralną część a wejście frontowe jest z ciemnego marmuru. Miejsca tronowe są zdobione brazylijskim onyksem, a okna – alabastrem. Są tu trzy absydy ołtarzowe poświęcone Aleksandrowi Newskiemu, carowi Borysowi I Chrzcicielowi i świętym braciom Cyrylowi i Metodemu.

Wewnątrz są piękne malowidła ścienne pędzla największych bułgarskich i rosyjskich malarzy.Wyjątkowo cenne są ikony, freski i ogromne żyrandole. Ikona „Matki Bożej z Dzieciątkiem” z macicy perłowej ma cudowne właściwości. Wyjątkowo cennym eksponatem cerkiewnym jest kamyk z Golgoty przechowywany w puzderku z masy perłowej, z herbem Carstwa Bułgarskiego. W podziemiach świątyni znajduje się „Krypta” – filia skarbca starej sztuki bułgarskiej Galerii Narodowej. Zgromadzono tutaj ok. 300 eksponatów: ikon, fragmentów napisów ściennych, stare tkaniny i naczynia liturgiczne. Szczególnie cenna jest kolekcja ikon bułgarskich – najstarsze eksponaty pochodzą z IX w.

„Narodno sybranie” to siedziba bułgarskiego parlamentu. Podstawy bułgarskiej Konstytucji i Parlamentu ukształtowały się podczas Zgromadzenia Cerkiewno – Narodowego w Carygradzie (dzis. Istambuł), w 1871 r. i w ciągu lat działalności bułgarskiego ruchu rewolucyjno-wyzwoleńczego. Zgromadzenie w Oboriszte, 14 kwietnia 1876 r., które zadecydowało o wybuchu Powstania Aprilskiego, było pierwowzorem bułgarskiego parlamentu – Narodnego Sybrania. Oficjalnymi początkami parlamentaryzmu było Zebranie Założycielskie w mieście Weliko Tyrnowo (1879 r.), które opracowuje Tyrnowską Konstytucję – podstawowy dokument ustawodawczy w Bułgarii do 1947 r. Przyjął on zasadę rozdzielenia dwu władz.

Do tej pory władzę sprawowało 39 Zwykłych i 7 Wielkich Zebrań Narodowych, te ostatnie zwoływane są jedynie w momentach ważnych decyzji państwowych i zmian w Konstytucji. Siódme „Weliko Narodno Sybranie” w dniu 12 lipca 1991 r. uchwaliło dzisiejszą Konstytucję Republiki Bułgarii. Budynek będący siedzibą Zebrania Narodowego ma wartość historyczną i jest pomnikiem kultury. Został zbudowany w latach 1884 – 1886 w stylu neorenesansowym.

Cerkiew „Św. Sofia” została wzniesiona na pozostałościach z czasów rzymskich do połowy VI w. Istniał tu także amfiteatr rzymski, na arenie którego rozgrywały się walki gladiatorów. Potem w miejscu tym istniało kilka świątyń, niszczonych przez Hunów i Gotów. W czasach II Bułgarskiego Carstwa jest siedzibą metropolity i daje swe imię miastu. Pod panowaniem tureckim była przebudowana na meczet, malowidła ścienne zostały zniszczone, dobudowano minarety. W XIX w. zrujnowało ją trzęsienie ziemi i odbudowano ją jako świątynię chrześcijańską dopiero po odzyskaniu niepodległości przez Bułgarię. Pełne odrestaurowanie budynku zakończyło się w 1930 r.

Cerkiew jest jednym z najcenniejszych pomników architektury chrześcijańskiej na Bałkanach. Bułgarzy wierzą, że cudowna siła św. Zofii w ciągu wieków broniła ich stolicę od nieprzyjaciół i klęsk żywiołowych. Za cerkwią znajduje się grób wielkiego pisarza bułgarskiego – Iwana Wazowa.

Pomnik Nieznanego Żołnierza został wzniesiony w 1981 r. i jest usytuowany koło cerkwi „ś. Sofia”.

Rotunda "Św. Jerzego" została ogłoszona pomnikiem kultury przez UNESCO. Jej początki datują się jeszcze z czasów rzymskiej twierdzy Serdiki. Była niszczona przez Hunów, a Turcy przebudowali ją na meczet. Na jej ścianach odkryto trzy warstwy średniowiecznych fresków z X w., przedstawiających 22 proroków. Kopuła pochodzi z XIV w. i przedstawia Chrystusa otoczonego przez 4 aniołów. Na wschód od rotundy rozciągają się wykopaliska osady rzymskiej.

Narodowe Muzeum Historyczne została założona w 1973 r. i jest ponad 533 000 eksponatów z czasów prehistorycznych aż po współczesność. Eksponatów sklepu piętrze od starożytności do czasów średniowiecza i zawiera skarby złota i srebra, ceramiki i znaleziska archeologiczne. Na pierwszym piętrze jest do sztuki religijnej, bułgarski Odrodzenia i obejmuje stroje narodowe, dywany i meble z tego okresu.

Narodowe Muzeum Archeologiczne sklep trackie, greckie i rzymskie artefaktów. Położony w centrum w budynku "Buiuk Meczet" (Wielki Meczet) z XV wieku.

Narodowy Pałac Kultury est największym wielofunkcyjny kompleks w Europie Południowo-Wschodniej. Usytuowany w samym centrum stolicy, posiada 13 sal i 55 konferencyjnych i sal wystawowych. Wyposażenie techniczne nadaje się do kongresów, konferencji, koncertów, wystaw, targów, itp.

Państwowa Galeria Malarstwa - idea zorganizowania galerii malarstwa bułgarskiego powstała jeszcze przed I Wojną Światową, lecz jej realizacja była możliwa dopiero w latach 30-tych XX w. Po II Wojnie rozpoczęły się intensywne poszukiwania cennych obrazów na terenie całej Bułgarii, ich rezultatem jest kolekcja ponad 2 000 obrazów. Wkrótce potem zostaje podpisany dokument prawny i statut Państwowej Galerii Malarstwa. Sofijski Gminny Urząd Miasta także posiada zbiór ok. 3000 dzieł największych artystów-malarzy z okresu po Wyzwoleniu Bułgarii i z lat 20-tych zeszłego wieku.

Narodowe Muzeum Etnografii powstało w 1892 r. Mieści się w byłym Pałacu Carskim – zabytkowym budynku z końca XIX w., w centrum Sofii. W skład jego kolekcji weszło ponad 50 000 eksponatów z okr. XVII – XX w. z terytorium całego kraju. Jest zorganizowany na wzór zachodnioeuropejskich muzeów tego typu. W pierwszych dziesięcioleciach XX w. zyskał miano najbogatszych zbiorów tego typu na Bałkanach. Muzeum jest działającym centrum kulturalno-oświatowym.

Narodowe Muzeum Wojskowo-historyczne jest częścią pierwszego bułgarskiego Muzeum Narodowego, które zostało rozdzielone w 1906 r. W 1968 r. otrzymało statut instytucji państwowej z obecną nazwą. W ciągu wieków zostało zebranych i zbadanych ponad milion eksponatów – świadków wydarzeń historii bułgarskiej i europejskiej. Dysponuje powierzchnią wystawową 5000 m kw. i zewnętrznym terenem ekspozycji ok. 40 dka. Są tu sale wystaw tymczasowych, sale konferencyjne, szkoleniowe i in.

Muzeum Narodowe "Ziemia i ludzie" znajduje się w odnowionym budynku - pomnik kultury, wybudowany w 1898 roku w zbiorach 20 000 różnych minerałów z całego świata jest z darowizn od firm i osób prywatnych.

Muzeum Narodowe Historii Naturalnej zostało założone w 1889 roku i jest najbogatszym naturalnym muzeum nauki na Półwyspie Bałkańskim. W trzy główne działy: geologia, zoologia i botanika ponad 400 gatunków ssaków, ponad 1200 gatunków ptactwa, setki tysięcy owadów i innych bezkręgowców.

Muzeum Kultury Fizycznej i Sportu przedstawia historię Bułgarii sportu i doskonałości w Bułgarii sportowców. Istnieje ponad 500 eksponatów i fotografie, kopię pierwszej rowery bułgarski, motocykli i wyścigowych zespołów znanych sportowców, biblioteka puchary i medale.

Kościoła Narodowego Historycznego i Muzeum Archeologiczne Święty Synod bułgarskiej Cerkiew prezentuje kultury duchowej poprzez różnorodne rękopisów i inkunabułów, cennych ikon i grafik, talerze, zabytki kościelne i zabytki sztuki chrześcijańskiej. Ekspozycja muzeum obejmuje modele znanych kościołów, obrazy godne uwagi zabytki kościelne.

Teatr Narodowy "Iwan Wazow" mieści się w budynku z lat 1906-07, utrzymanym w stylu barokowym i bogato zdobionym figurami z mitologii greckiej. Fresk i apokryf nad frontonem przedstawiają Apollona i Muzy, a podwójne kolumny z dwóch stron budynku – boginię Nike w rydwanie. Wystrój wnętrza teatru został odrestaurowany po zniszczeniu pożarem w 1929 r. Kurtyna sceny głównej była wykonana w mieście Panagjuriszte i przedstawia sceny z baletu „Żar-Ptica” Igora Strawińskiego. Wokół fontanny przed teatrem spotykają się miłośnicy gry w szachy.

Plac „Sławejkow” jest jednym ze starych, historycznych miejsc w Sofii. 11 lutego 1515 r. Turcy zabili bułgarskiego świętego - Św. Jerzego z Kratowa. Legenda głosi, że co roku w tym dniu na kamieniach placu pojawia się krew bułgarskiego bohatera upamiętniając jego męczeńską śmierć. Po Wyzwoleniu plac został rozszerzony, wokół wybudowano nowe domy z ogrodami, w jednym z nich mieszkał znany bułgarski pisarz i społecznik – P.R. Sławejkow. Po jego śmierci plac otrzymał nazwę od jego nazwiska. W latach 20- i 30-ych XX wieku pojawiły się dzisiejsze budynki ze sklepami na parterze. Ruch samochodowy jest zabroniony i Plac Sławejkow stał się ożywionym miejscrm spacerów i ulubionym miejscem bukinistów.

Uniwersytet Sofijski „Św. Kliment Ochridski - początki bułgarskiej oświaty datują się z IX w. W okresie bułgarskiego Odrodzenia rodzi się idea Szkoły Wyższej. W końcu 1888 r. kurs wyższej pedagogiki przekształca się w Szkołę Wyższą, która stopniowo przeradza się w Uniwersytet. Z latami staje się on centrum cieszącym się dużym autorytem na Bałkanach i w pełni rozwiniętą, o europejskim charakterze, uczelnią. Gmach główny Uniwersytetu Sofijskiego „Sw. Kliment Ochrydzki” jest jedną z zabytkowych, reprezentacyjnych budowli stołecznych. Został on sfinansowany przez dwóch fundatorów – braci Ewłogiego i Christo Georgiewych.

Ruska cerkiew “Św Mikołaja” była wybudowana w 1913 r. Jej nazwa pochodzi stąd, że swoim stylem przypomina cerkwie Moskiewskie z XVII w. Także wnętrze i malowidła ścienne są zachowane w tradycyjnym stylu moskiewskim. Robią wrażenie kompozycja i interesujące rozwiązania architektoniczne. Wokół kopuły głównej znajdują się cztery mniejsze, położone symetrycznie. Kopuły „ruskiej cerkwi” są pozłacane. W latach 1921 – 1950 zwierzchnikiem chramu był archiepiskop Serafim. Pochowano go w krypcie pod cerkwią, w marmurowym grobowcu. Istnieje podanie, że jeśli ktoś powierzy mu swą prośbę – zostanie ona spełniona.

Synagoga w Sofii został zbudowany w 1909 roku i jest trzecim co do wielkości w Europie po tych w Budapeszcie i Amsterdamie. Został zaprojektowany przez austriacki architekt Gryunander w hiszpańskim stylu mauretańskim i przypomina synagoga w Wiedniu, zniszczona przez Niemców.

Cerkiew Bojanska znajduje się u podnóży łańcucha Witosza, w dzielnicy Bojana. Zdobiona jest wspaniałymi malowidłami średniowiecznymi i jest dobrze zachowanym pomnikiem architektury z okresu feudalizmu. Freski pochodzą z 1259 r. i są arcydziełem sztuki tamtego okresu. Postaci fundatorów - Sewastokratora Kałojana i jego żony Desisławy w bogatych, świątecznych szatach są przedstawione na jednym z fresków. Interesujące są także portrety cara Konstantina i carycy Iriny – ze wszystkimi detalami w rysunku twarzy i części garderoby. Jak na czasy, gdy malarstwo portretowe dopiero zaczynało się rozwijać – są to prawdziwe arcydzieła. W ciągu wieków świątynia ta opustoszała. W 1987 r. została zrekonstruowana i obecnie jest obiektem chronionym przez UNESCO.

Ogród zoologiczny w Sofii został założony w 1888 r. w parku byłego pałacu carskiego. Ówczesny car Ferdynand interesował się kolekcjonowaniem dzikich zwierząt. Na jego polecenie wydzielono teren na ogród zoologiczny i wzbogacano zbiór o nowe ekzemplarze. Pierwsze lwy przywieziono w 1892 r. Dziś w sofijskim ogrodzie hoduje się wiele zwierząt będących rzadkością.

Jezioro Panczerewsko jest wspaniałym miejscem wypoczynku, spacerów i pikników. Znajduje się 15 km od Sofii, w kierunku ski - kurortu Borowca i łańcucha górskiego Riła. Na tym zbiorniku o długości 5 km można uprawiać kajakarstwo i inne sporty wodne. Wokół jest wiele domów wypoczynkowych, tras turystycznych, parków z kawiarniami i barkami i kilka źródeł mineralnych.

Witosza jest najczęściej odwiedzanym łańcuchem górskim w Bułgarii. Jest to jeden z symboli stolicy kraju. Szczyt „Czerni Wrych” (2290) plasuje Witoszę jako czwarte co do wysokości góry w Bułgarii. Unikalnym fenomenem przyrody są tu kamienne rzeki moren (okrągłych kamieni granitowych). W wysokich górach zima trwa tu do 7 mies, latem jest tylko w lipcu i sierpniu. Najbardziej deszczowe miesiące to lipiec i grubości pokrywy śnieżnej kształtuje się w marcu. Największą rzeką wypływającą z Witoszy jest Struma. W górach tych nie ma jezior.
Informacje dotyczące

Dragalewski monaster jest położony u stóp łańcucha Witosza, w pobliżu sofijskiej dzielnicy Dragalewcy, wśród malowniczych lasów bukowych. Powstał on ok. 1345 r. i został nazwany „Carskim Klasztorem”. Uległ zniszczeniu w 1382 r. podczas opanowywania Sofii przez Turków. Odbudowany w XV w. stał się centrum Sofijskiej Szkoły Literackiej. W XVII w. Monasterze Dragalewskim utworzono szkołę przyklasztorną. Był on także centrum patriotzymu i działalności wyzwoleńczej w okręgu sofijskim. Obecnie jest zaliczany do bezcennych zabytków – pomników kultury.

Klasztorna cerkiew „Wniebowzięcia Matki Boskiej" („Boliarska cerkiew”) - została zbudowana jeszcze przed zaborem tureckim. W 1932 r. dobudowano drugi kościół „Sw. Mina”, i dziś obie cerkwie są połączone. Cerkiew jest zdobiona pięknymi malowidłami ściennymi. Monaster Dragalewski był ważnym ośrodkiem piśmiennictwa religijnego i posiadał znaną szkołę kopiowania dawnych ksiąg (skryptorium). Pochodzi stąd wiele wyjątkowo cennych rękopisów.

Kremikowski monaster „Św. Jerzego Zwycięzcy" to klasztor średniowieczny położony 4 km od dzielnicy Sofii – Kremikowcy. Był wzniesiony w okresie II Carstwa Bułgarskiego, zburzony przez Turków w 1382 r. i na nowo odbudowany w 1493. Zachował się kociół klasztorny „Św. Jerzego” z malowidłami ściennymi z 1493 r. Przedstawiono na nich patrona - Św. Jerzego, na białym koniu, który przebija kopią smoka. Ciekawe są też freski przedstawiające św. św. Konstantyna i Elenę oraz portret zbiorowy ktitorów z 1493 r. Cennym eksponatem jest księga „Kremikowsko Ewangelie” – piękny rękopis z XV w.

























 
2005-2010 BgTourInfo © All Rights Reserved